درباره ی دشت لوت

ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﺩﺷﺘﯽ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﺩﺷﺖ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻗﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﮐﺮﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ۲۵ﻣﯿﻦ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺴﺘﻪ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺑﯿﺸﯿﻨﻪ ﺩﻣﺎﯼ ۷۰٫۷ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯿﮕﺮﺍﺩ ﮔﺮﻡﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺭ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ۲۰۰۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ ﻭ ۲۰۰۹ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻋﻠﺖ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻧﮓ ﺗﯿﺮﻩ ﻭ ﺧﺸﮑﯽ ﺳﻄﺢ ﺁﻥ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺟﺬﺏ ﮔﺮﻣﺎﯼ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﻣﯽﺷﻮﺩ. [۱ ] ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﻝ ﻏﺮﺑﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﻮﺏ ﺷﺮﻗﯽ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻃﻮﻝ ﺁﻥ ﺣﺪﻭﺩ ۳۲۰ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ( ۲۰۰ ﻣﺎﯾﻞ ) ﻭ ﻋﺮﺽ ﺁﻥ ﺣﺪﻭﺩ ۱۶۰ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ (۱۰۰ ﻣﺎﯾﻞ ) ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. [ ۲ ] ﻧﺎﻡ ﮐﻠﻤﻪ ﻟﻮﺕ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﺮﻫﻨﻪ ﻭ ﻓﺎﻗﺪ ﻫﺮﭼﯿﺰ ﺍﺳﺖ . [۳ ] ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪ ﻟﻮﺕ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪﻧﺎﻡ « ﭼﺎﻟﻪ ﻟﻮﺕ » ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ «ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ » ﻭ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﻋﻮﺍﻡ ﻧﯿﺮ ﺑﻪﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﺸﺎﺑﻬﺖﻫﺎ ﺑﺎ ﺩﺷﺖ ﮐﻮﯾﺮ ﺍﻏﻠﺐ ﺑﻪﻧﺎﻡ ﮐﻮﯾﺮ ﻟﻮﺕ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻭﺳﯿﻊ ﻣﺎﺳﻪﺍﯼ ﻭ ﺭﯾﮕﯽ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﭼﺎﻟﻪﻫﺎ ﯾﺎ ﺣﻮﺿﻪﻫﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ﻣﺘﻌﺪﺩﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺩﺳﺘﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﺎﺏﻫﺎﯼ ﺳﻄﺤﯽ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﭘﻬﻨﻪﻫﺎﯼ ﮐﻮﯾﺮﯼ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﯾﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺍﯾﻦ ﺣﻮﺿﻪﻫﺎ ( ﭼﺎﻟﻪﻫﺎﯼ ﻣﺤﻠﯽ ) ﻭ ﯾﺎ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺘﯽ ﺍﺯ ﻣﺴﯿﺮ ﺟﺮﯾﺎﻥﻫﺎﯼ ﻓﺼﻠﯽ ﻭ ﻣﻮﻗﺘﯽ ﭘﺪﯾﺪ ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺑﻪﻃﻮﺭ ﮐﻠﯽ ﻭﺳﻌﺖ ﮐﻮﯾﺮ ﺩﺭ ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦﻫﺎﯼ ﻣﺎﺳﻪﺍﯼ ﻭ ﺭﯾﮕﯽ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺯﯾﺎﺩ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﯾﺎ ﺑﻪﻋﺒﺎﺭﺗﯽ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻫﻤﯿﺘﯽ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮ ﭼﺸﻢﺍﻧﺪﺍﺯ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺁﻥ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ. ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻧﻈﺮ ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺷﺖ ﮐﻮﯾﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻭﺳﻌﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻮﯾﺮ ﭘﻮﺷﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﻫﻤﺎﻥﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﮐﺮﺍﺕ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ، ﺍﻃﻼﻕ ﮐﻮﯾﺮ ﻟﻮﺕ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﻭﺍﺣﺪ ﺻﺤﯿﺢ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺩﺷﺖ ﻟﻮﺕ ﯾﺎ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻟﻮﺕ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ.