ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺳﻮﺋﺰ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺖ؟

ﻫﻤﺸﻬﺮﯼ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﯿﻬﺎ : ﺩﻭﺭﺍﻥ ﭘﺮﺗﻨﺶ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻭ ﺳﻔﺮﻫﺎﯼ ﺟﻨﮕﯽ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻪﻭﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﯾﮏ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﯼ ﻣﺘﺤﺪ، ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺏ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺻﻼﺣﯽ ﻭ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﺭ ﻗﻠﻤﺮﻭﯼ ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺩ. ﮐﻤﺒﻮﺟﯿﻪ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﮐﻮﺗﺎﻫﺶ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﺟﻨﮓ ﮔﺬﺷﺖ، ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻥﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺍﺻﻼﺣﺎﺕ ﺑﺰﻧﺪ. ﺷﻮﺭﺵﻫﺎﯼ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﻭﺳﯿﻊ ﺑﺎ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﻧﻈﻢ ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﯼ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﮐﻨﻨﺪ. ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺍﺻﻼﺣﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯼ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺁﻥﻫﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻃﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺳﻠﻄﻨﺘﺶ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪﻫﺎﯼ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﻫﺴﺎﺯﯼ ﻭ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﺗﺠﻬﯿﺰ ﺳﭙﺎﻩ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻭ ﻣﺎﻟﯿﺎﺗﯽ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﮐﻢ ﻧﻈﯿﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﯽ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯿﺎﻥ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺭﺍ ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬﺍﺭ ﻭ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺭﺍ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻣﯽﻧﺎﻣﯿﻢ . ﺩﺭ ﺍﯾﻨﺠﺎ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﻪ ﺑﻨﺎﻫﺎﯼ ﻣﻌﺮﻭﻓﯽ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ( ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﯾﮋﻩ ﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ) ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﯾﻢ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻬﺎﯼ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﺳﺮﺍﻍ ﺑﻘﯿﻪ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻣﯽﺭﻭﯾﻢ . ﺳﺎﺧﺖ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺳﻮﺋﺰ « ... ﻣﻦ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ، ﺷﺎﻩ ﺑﺰﺭﮒ، ﺷﺎﻩ ﺷﺎﻫﺎﻥ، ﺷﺎﻩ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺮﺩﻡ، ﺷﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﻭﺭ ﻭ ﺩﺭﺍﺯ، ﭘﺴﺮ ﻭﯾﺸﺘﺎﺳﭗ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ. ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺷﺎﻩ ﮔﻮﯾﺪ : ﻣﻦ ﭘﺎﺭﺳﯽ ﻫﺴﺘﻢ. ﺍﺯ ﭘﺎﺭﺱ ﻣﺼﺮ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻢ. ﻣﻦ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻨﺪﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﯼ ( ﺗﺮﻋﻪ ) ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻡ، ﺍﺯ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻧﯿﻞ، ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺟﺎﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺩﺭﯾﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺎﺭﺱ ﻣﯽﺭﻭﺩ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﯼ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪ، ﭼﻨﺎﻥﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﻡ ﻭ ﮐﺸﺘﯽﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺼﺮ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺟﻮﯼ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﭘﺎﺭﺱ ﺭﻭﺍﻧﻪ ﺷﺪﻧﺪ، ﭼﻨﺎﻥﮐﻪ ﻣﯿﻞ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ. » ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺗﺮﻋﻪ ﺳﻮﺋﺰ ﺣﻔﺮ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺳﻮﺋﺰ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﻫﻔﺘﻢ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﯿﻼﺩ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻭﻣﯿﻦ ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻣﺼﺮ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺑﯿﺴﺖ ﻭ ﺷﺸﻢ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ « ﻧﮑﻮ » ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ؛ ﻭﻟﯽ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﺗﻤﺎﻡ ﻧﺮﺳﯿﺪ ﺗﺎ ﺁﻧﮑﻪ ﯾﮏ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪ ﻣﺠﺪﺩﺍً ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺳﺎﺧﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩﺑﻬﺮﻩﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ. ﻫﺮﺩﻭﺩﺕ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ ﮐﻪ ﻃﻮﻝ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ ﺩﺭﯾﺎﭘﯿﻤﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻋﺮﺽ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﺍﯼ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﻭ ﮐﺸﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎ ﺳﻪ ﺭﺩﯾﻒ ﭘﺎﺭﻭ ﺯﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺭﺩ ﺷﻮﻧﺪ . ﺳﻪ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺑﻮﺩ ﺳﺎﺧﺖ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺩﺭ ۳۳ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺷﻤﺎﻝ ﺳﻮﺋﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﻏﺮﺑﯽ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﻓﻌﻠﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ. ﺩﻭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﮐﻮﭼﮏ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ۱۲ ﺳﻄﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺣﻔﺮ ﺷﺪﻩ. ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺣﻔﺮ ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺳﻮﺋﺰ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻌﻤﯿﺮ ﻭ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺑﻨﺎﻫﺎﯼ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻧﯿﺰ ﻫﻤﺖ ﮔﻤﺎﺷﺖ. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺎﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﻣﻌﺒﺪ « ﺁﻣُﻦ » ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﯿﺒﺲ ﺩﺭ ﻭﺍﺣﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺧﺮﻗﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ ﻏﺮﺑﯽ ﺗِﺐ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻟﮑﺴﻮﺭ ﻧﺎﻣﯿﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺑﻨﺎ ﺷﺪ . ﺑﺎ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﻃﺮﺡ ﺍﯾﻦ ﻣﻌﺒﺪ ﺑﺎ ﮐﺎﺥ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖﻫﺎﯼ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭﯼ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ . ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩﯼﯾﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎﯼ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﯽﮐﻨﺪ . ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺑﻪ ﻏﯿﺮﺍﺯ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ، ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺑﺎﺑﻞ ﻭ ﺷﻮﺵ ﻭ ﻫﮕﻤﺘﺎﻧﻪ ﻧﯿﺰ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺗﻌﻤﯿﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﺎﺥ ﺯﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﺑﻪ ﻏﯿﺮﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺥﻫﺎ ﻣﻌﺮﻭﻑﺗﺮﯾﻦ ﺍﺛﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ، ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻭ ﺩﺭ ۳۰ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺷﺮﻕ ﮐﺮﻣﺎﻧﺸﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ۱۰۰ ﻣﺘﺮﯼ ﺑﺮ ﺳﯿﻨﻪ ﮐﻮﻩ ﺻﺨﺮﻩﺍﯼ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﺯﮔﻮﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻗﺎﯾﻊ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻭ ﻓﺘﻮﺣﺎﺗﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺍﻏﺘﺸﺎﺷﺎﺕ ﻭ ﺷﻮﺭﺵﻫﺎﯼ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﻧﺼﯿﺐ ﺍﻭ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺿﻤﻦ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﺵ ﻭ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﺻﻞ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﯾﺸﻪ ﻭﻧﮋﺍﺩ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﺍﺳﺖ، ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺣﻮﺍﺩﺛﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺟﺎﻧﺸﯿﻨﯽ ﺍﻭ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺣﺪﻭﺩ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﻭ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﺎﻻﺕ ﺗﺎﺑﻌﻪ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻧﺎﻡ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﻮﺭﺷﯿﺎﻥ ﻭ ﻣﺤﻞ ﺷﻮﺭﺵ ﻭﺗﺎﺭﯾﺦ ﺳﺮﮐﻮﺑﯽ ﺁﻥﻫﺎ ﺫﮐﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﯿﺴﺘﻮﻥ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺗﺎﺯﻩ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺣﺬﻑ ﻗﺴﻤﺖﻫﺎ ﻭ ﺑﺨﺶﻫﺎﯾﯽ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺩﺭ ﺳﻨﮓ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ. ﻣﺘﻦ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ ۴۱۴ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺳﺘﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺁﻥ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺷﺎﻩ ﻭ ۹ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻣﺪﻋﯿﺎﻥ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﮐﻪ ﺍﺳﯿﺮ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﻣﺘﻦ ﻋﯿﻼﻣﯽ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ۵۹۳ ﺳﻄﺮ ﺩﺭ ﻫﺸﺖ ﺳﺘﻮﻥ ﻭ ﻣﺘﻦ ﺑﺎﺑﻠﯽ ﺁﻥ ﺩﺭ ۱۱۲ ﺳﻄﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺩﻭ ﻧﺴﺨﻪ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﮐﻮﻩ ﮐﻨﺪﻩﮐﺎﺭﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﺑﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﻭ ﻣﺸﺨﺺﺗﺮ ﺍﺳﺖ. ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻭ ﮐﻤﺎﻧﺪﺍﺭ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻧﯿﺰﻩ ﺩﺍﺭ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﻭ ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻧﯿﺰ ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ .. ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻭ ﻧﯿﺰ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﺪﻋﯿﺎﻥ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻭ ﺳﺮﮐﺮﺩﮔﺎﻥ ﺷﻮﺭﺵﻫﺎﯼ ﺍﺑﺘﺪﺍﯼ ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺱﻫﺎﯼ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﮔﺮﺩﻥﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﻫﻢ ﺑﺎ ﻃﻨﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻣﺘﺼﻞ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ . ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺳﺮ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻧﻘﺶ ﻓﺮﻭﻫﺮﯼ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺍﺳﺖ. ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩﻫﺎﯼ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ ﺩﺭ ۶ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮﯼ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﺮ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﺻﺨﺮﻩﺍﯼ ﮐﻮﻩ، ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﻭﻝ ﻭ ﺳﻪ ﺗﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﻤﺎﯼ ﺑﯿﺮﻭﻧﯽ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻭ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩﻫﺎ ﮐﺎﻣﻼً ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ ﺩﺧﻤﻪﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﻧﻤﺎ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﻼﻣﺖ ﺟﻤﻊ ﻭ ﺑﻪ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ۲۲ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﻭﺍﻥ ﺁﻥ ۹۰ /۱۰ ﻣﺘﺮ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺘﯿﺒﻪﺍﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺗﻌﻠﻖ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺗﺼﻮﯾﺮﯼ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎﯼ ۱۲ ﻣﺘﺮ ﻭ ﺑﻠﻨﺪﯼ ۶ ﻣﺘﺮ ﻧﻘﺶ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﺗﺸﺪﺍﻧﯽ ﻓﺮﻭﺯﺍﻥ ﺩﺭﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﻧﮕﺎﺭﻩ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺮﺵ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺍﺳﺖ، ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺷﺎﻩ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﭼﭙﺶ ﮐﻤﺎﻧﯽ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺨﺖ ﺷﺎﻫﯽ ﺭﻭﯼ ﺩﺳﺖ ۲۸ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻠﻞ ﺗﺎﺑﻌﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﯿﺰﻩ ﺩﺍﺭ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﻭ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮﺵ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﻤﺎﯼ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﯾﻮﺍﻥ ﮐﺎﺧﯽ ﺷﺎﻫﯽ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺳﻘﻒ ﺁﻥ ﺭﻭﯼ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺘﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﯿﺎﻧﯽ ﺁﻥ ﺩﺭﯼ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺪﺧﻞ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘﯿﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﺑﺎ ﮔﻞﻫﺎﯼ ۱۲ ﭘﺮ ﺗﺰﺋﯿﻦ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻻﯼ ﺳﺘﻮﻥﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺭﺩﯾﻔﯽ ﺍﺯ ﺷﯿﺮﻫﺎﯼ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﻣﺰﯾﻦ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﻭﻥ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ۹ ﻗﺒﺮ ﺩﺭ ﺳﻪ ﺭﺩﯾﻒ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻏﯿﺮﺍﺯ ﻗﺒﺮ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﻘﯿﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﯾﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﺟﺴﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﺒﺮ ﺑﺎ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﺤﺪﺏ ﺑﻪ ﻗﻄﺮ ۲۵ ﺳﺎﻧﺘﯽﻡﺗﺮ ﮐﻪ ﺑﺰﺭﮒﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻧﻪ ﻗﺒﺮ ﺍﺳﺖ، ﺑﺴﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻠﻮﮔﯿﺮﯼ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﯾﺖ ﺁﺏ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﻗﺒﺮﻫﺎ، ﺩﻭﺭ ﺗﺎ ﺩﻭﺭ ﺳﻨﮓﻫﺎﯼ ﻗﺒﺮ ﻣﺠﺮﺍﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺁﺏ ﺑﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﮐﻨﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ ﺩﻭ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﻪ ﺧﻂ ﻣﯿﺨﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ۶۰ ﺳﻄﺮ ﺩﺍﺭﺩ، ﯾﮑﯽ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺯ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﺍﻭ ﻭ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺑﺮ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩﯼ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. « ... ﺍﯼ ﻣﺮﺩ، ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ ﻧﺎﭘﺴﻨﺪ ﻧﯿﺎﯾﺪ. ﺭﺍﻩ ﺭﺍﺳﺖ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﻣﻨﻤﺎ، ﺷﻮﺭﺵ ﻣﮑﻦ، ... ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺷﺎﻩ ﮔﻮﯾﺪ : ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﺴﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻢ، ﺑﺪﯼ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﯿﺴﺘﻢ. ﻧﻪ ﻣﺮﺍ ﻣﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺿﻌﯿﻒ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﻧﻪ ﺁﻥ ﻣﺮﺍ ﻣﯿﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺿﻌﯿﻒ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ. ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﻣﯿﻞ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ ﻧﯿﺴﺘﻢ. ﺗﻨﺪﺧﻮ ﻧﯿﺴﺘﻢ . ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﮐﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﺸﻢ ﺑﺮ ﻣﻦ ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ، ﺳﺨﺖ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽﺩﺍﺭﻡ ... » ﺩﺭ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺭﺍﺳﺎﺧﺘﻨﺪ؟ ﮐﺸﻒ ﮔﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯼ ﻋﯿﻼﻣﯽ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﺷﻤﺎﻝ ﺷﺮﻗﯽ ﺻﻔﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﺸﯽ ﺍﺯ ﺑﺎﺭﻭﯼ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ ﻧﺤﻮﻩ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ ﻭ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺣﻘﻮﻕ ﻭ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﺩ. ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯽﺷﺪ ﺍﯾﻦ ﮔﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩ ۳۰ﻫﺰﺍﺭ ﻋﺪﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺎﻭﯼ ﺍﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﺍﺯ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﻬﻮﻻﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺣﮑﺎﻡ ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ، ﯾﺎ ﻣﺘﻮﻧﯽ ﺍﺩﺑﯽ ﻭ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺁﻥﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺭﺳﯿﺪﻫﺎﯼ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﺻﻮﺭﺕ ﺣﺴﺎﺏﻫﺎ ﻭ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺩﺳﺘﻤﺰﺩﻫﺎ ﻭ ﮔﺰﺍﺭﺷﺎﺕ ﻣﺎﻟﯽ ﻭ ﺣﺴﺎﺑﺪﺍﺭﯼ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻫﻤﯿﻦ ﮔﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻫﯿﭻ ﺑﺮﺩﻩ ﯾﺎ ﻣﺰﺩﻭﺭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﻣﻌﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻭ ﺳﺮﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻫﻤﮕﯽ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺣﻘﻮﻕ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﻣﺪﯾﺮ ﺍﺭﺷﺪ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﻟﯽ ﺗﺨﺖ ﺟﻤﺸﯿﺪ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ « ﺑﺎﺭﺍﺩ ﮐﺎﻣﺎ » ﺑﺮﺍﯼ ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺮ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﻭ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﮐﺎﺭﮐﻨﺎﻥ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺋﻤﯽ ﺩﺭ ﻣﺤﻞ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺼﺎﻟﺢ ﻭ ﮐﺎﻻﻫﺎﯼ ﻭﺍﺭﺩﺍﺗﯽ ﻭ ﺿﺒﻂ ﻭ ﺛﺒﺖ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﻟﯽ ﺭﺳﯿﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﺳﺮﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﮐﺎﺭﮔﺮ ﺗﺤﺖ ﺭﯾﺎﺳﺖ ﻭ ﻧﻈﺎﺭﺗﺸﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺴﺎﻟﻪ ﻣﻬﻤﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﺮ ﺗﻤﺪﻥﻫﺎ ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖﻫﺎﯼ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﻘﻮﻗﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻣﺮﺧﺼﯽ ﻭ ﺟﯿﺮﻩ ﻭ ﺣﻘﻮﻕ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ. ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﺍﯾﻦ ﮔﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﮐﺒﯿﺮ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪﺍﻥ ﺩﻭﻟﺘﯽ ﻭ ﻏﯿﺮﺩﻭﻟﺘﯽ ﺍﺯ ﺟﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﻮﺍﺟﺐ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻧﺪ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ، ﺭﻭﺣﺎﻧﯿﻮﻥ، ﺧﺪﺍﯾﺎﻥ، ﭘﺮﺳﺘﺸﮕﺎﻩﻫﺎ ﻭ ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻣﻘﺪﺱ، ﮐﻮﻩﻫﺎ، ﺭﻭﺩﻫﺎ، ﺟﻨﮕﻞﻫﺎ ﻭ ﭘﺮﺩﯾﺲﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﯽ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺁﯾﯿﻨﯽ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺍﺯ ﺟﯿﺮﻩ ﻭ ﻣﻮﺍﺟﺐ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺬﯾﺮﻓﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﻠﻤﺮﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺷﻐﻠﯽ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺍﺯ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻋﻠﻞ ﺑﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺁﺛﺎﺭ ﺑﺪﯾﻊ ﻭ ﺷﮕﻔﺖﺁﻭﺭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻦ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ ﻓﮑﺮﯼ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻼﻗﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺻﺪﻫﺎ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺍﺻﻠﯽ ﺯﻧﺪﮔﯿﺸﺎﻥ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ