ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﻗﺒﺎﻟﯽ

ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ۱۵ ﺑﻬﻤﻦ ﺳﺎﻝ ۱۳۲۹ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺩﺭ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ. ﭘﺪﺭﺵ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺍﻕﺑﺎﻝﯼ ، ﺍﺯ ﻣﻼﮐﺎﻥ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ (ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﯿﺎﻧﻪ ) ﺑﻮﺩ. ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ. ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ۹ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﺭ ﺟﺸﻨﯽ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺷﻬﺮﺁﺭﺍﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﻓﺖ . ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭﺍﺑﯽ،ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﮐﺮﺝ، ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍﺯﯼ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﻨﻨﺪﺝ، ﻭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﭘﺎﺭﺱﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻫﻨﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﻫﻨﺮﯼ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺖ. ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﺎﻣﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ۱۵ ﺑﻬﻤﻦ ﺳﺎﻝ ۱۳۲۹ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺩﺭ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﺁﻣﺪ. ﭘﺪﺭﺵ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺍﻕﺑﺎﻝﯼ ، ﺍﺯ ﻣﻼﮐﺎﻥ ﺁﺫﺭﺑﺎﯾﺠﺎﻥ (ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻥ ﻣﯿﺎﻧﻪ ) ﺑﻮﺩ. ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﮐﻮﺩﮐﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ. ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ۹ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺩﺭ ﺟﺸﻨﯽ ﺩﺭ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺷﻬﺮﺁﺭﺍﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﻓﺖ . ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﻓﺎﺭﺍﺑﯽ،ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﮐﺮﺝ، ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺭﺍﺯﯼ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﺩﺭ ﺳﻨﻨﺪﺝ، ﻭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﮔﺎﻥ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﭘﺎﺭﺱﮔﺬﺭﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻫﻨﺮﯼ ﺑﻪ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﻫﻨﺮﯼ ﻣﯽﭘﺮﺩﺍﺧﺖ. ﺩﺭ ۱۳۴۹ ﺑﺎ ﺣﺴﻦ ﺧﯿﺎﻁﺑﺎﺷﯽ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﻭﺭﻭﺩﺭﺳﻤﯽ ﺍﻭ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﺣﺮﻓﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﻝ ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﺮﺍﻧﻪٔ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺷﻬﺮﺕ ﻣﯽﺭﺳﺪ. ﻻﺯﻡ ﺑﻪ ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻧﺮﺍﻧﻪ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﻭ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﻧﺒﺴﺘﻪ ﭘﯿﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻋﻠﯽ ﮔﺰﺭﺳﺰ (ﺭﻫﺎ ) ﺁﻫﻨﮓ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺍﻗﺒﺎﻟﯽ. ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺷﺸﻢ ﺷﻬﺮﯾﻮﺭ ﻣﺎﻩ ۱۳۵۳ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﻨﯿﺖ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ ﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﻭ ﻣﺪﺕ ۹ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ، ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻋﮑﺴﯽ ﺍﺯﺍﻭ ﺑﻪ ﭼﺎﭖ ﻣﯿﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﺪﻋﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﻣﺼﺮﻑ ﻭﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯼ ﯼ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭﺩﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭﻭﻍ ﻣﺤﺾ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺳﺎﻭﺍﮎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﺟﺮﺍﯼ ﺗﺮﺍﻧﻪﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺍﺵ ﻣﺜﻞ ﺟﻨﮕﻞ ، ﭘﺮﯾﺎ، ﺭﻫﺎﯾﯽ ﻭ ﮔﻞ ﮔﻨﺪﻡ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ. ﺑﺎ ﺳﺮ ﮐﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ، ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻧﯿﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪﺍﮐﺜﺮ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﭘﺎﭖ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻣﻮﺱ ﻧﻘﻞ ﻣﮑﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺎﻝ ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻪ ﺩﻋﻮﺕ ﺍﺣﻤﺪﻣﺤﻤﻮﺩﻋﺎﺯﻡ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺷﺪ. ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎﯼ ﺳﯿﺎﺳﯽ - ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﭘﻬﻠﻮﯼ ﻭ ﭼﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ۱۳۵۷ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺁﻣﺪﻥ ﻧﻈﺎﺟﻤﻬﻮﺭﯼ ﺍﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺯﻣﺎﻣﺪﺍﺭﺍﻥ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭﯼ ﭘﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ. ﺑﺮ ﺍﺛﺮ ﭘﺎﺷﯿﺪﻥ ﺍﺳﯿﺪ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻨﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻭﯼ، ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﻪ ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻧﻘﻼﺏ ۱۳۵۷، ﻭﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﻧﺒﻮﺩ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﯿﺰ ﻭﯼ ﺑﻪ ﮐﺸﻮﺭ ﺑﺎﺯﻧﮕﺸﺖ . ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺩﺭ ﻭﺑﻼﮒ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﻮﺩ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭼﻨﯿﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ: «ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﻘﻼﺏ ۱۳۵۷ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺸﺘﺎﺭ، ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﻭ ﺧﻔﻘﺎﻥ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦﺍﻡ، ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻪ ﺗﺮﮎ ﻭﻃﻦ ﺷﺪﻡ. ﺍﺯ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎ ﺣﺎﻝ، ﺩﺭ ﺳﻔﺮﯼ ﺑﯽﺍﻧﺘﻬﺎ، ﻣﯽﮐﻮﺷﻢ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻤﻮﻃﻨﺎﻧﻢ ﺳﺮﻭﺩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ ﻫﻢﺻﺪﺍ ﺷﻮﻡ ». ﻭﯼ ﺩﺭ ﻃﯽ ﺳﺎﻟﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺯ ﭘﻨﺎﻩﺟﻮﯾﺎﻥ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕﻫﺎﯼ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻌﺎﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺑﻨﯿﺎﺩﻫﺎﯾﯽ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺁﯾﻨﻪ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺎ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﯿﺪ ﭘﺎﺷﯿﺪ ﻭ ﻭﯼ ﻣﺪﺗﯽ ﺩﺭ ﺑﯿﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻥ ﺑﺴﺘﺮﯼ ﺷﺪ. ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺎﻫﺶ ﺩﺭﺩ ﺑﻪ ﻭﯼ ﻣﺮﻓﯿﻦ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻭﯼ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺑﻪ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ ﺷﻮﺩ. ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺎﺟﺮﺍ ﺁﺷﻨﺎﯾﯽ ﻭﯼ ﺑﺎ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺨﺪﺭ ﺍﻧﺪﮎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺎﻝﻫﺎ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﻭﯼ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺗﺮﮎ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺭﺍ ﺗﺮﮎ ﮐﻨﺪ. ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺭﺳﻤﯽ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﺑﻨﺎﻡ ﺁﯾﻨﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺩﯾﻮ AFN ( ﻣﯿﺒﺪﯼ ) ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۲۰۰۳ ﺳﺎﯾﺖ ﺑﻬﺒﻮﺩﯼ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭﺏﮔﺎﻩ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﻫﺎ ﺑﻮﺩ ﺭﺍﻩﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎﺭﯼ ﺩﻭ ﭘﺰﺷﮏ، ﺑﻨﯿﺎﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺁﯾﻨﻪ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺑﻪ ﯾﺎﺭﯼ ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﺑﺮﻭﺩ. ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎﺩ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻪ ۴۰ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮ ﺗﺮﮎ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﺍﺩﯾﻮ ﻭﯼ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻫﺎﯼ 24 ﺳﺎﻋﺘﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻭﯼ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﯾﺶﻫﺎ ﻭ ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺲﻫﺎﯼ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺗﺮﮎ ﺍﻋﺘﯿﺎﺩ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ