زندگینامه دکتر علی جوان

ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺗﯿﻤﻮﺭﯼ: ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﺑﺎﺷﻢ، ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ، ﮐﺴﯽ ﻣﺜﻞ ﺗﻮ، ﻣﺜﻞ ﻣﺎ، ﻣﺜﻞ ﯾﮏ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ، ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ؛ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﯼ ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﻧﻬﻤﯿﻦ ﺭﻭﺯ ﺳﺮﺩ ﺩﯼ ﻣﺎﻩ ﺳﺎﻝ 1305 ﭘﺴﺮﮐﯽ ﺁﺫﺭﯼ ﺯﺑﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪﻫﺎﯼ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﻧﻮﺭ ﮔﺬﺍﺷﺖ؛ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﯾﻨﺪﻩﺍﯼ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﺨﺶ ﻋﻈﯿﻤﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﺪﯾﻮﻥ ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻠﯽ ﺟﻮﺍﻥ، ﺗﺤﺼﯿﻼﺕ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺷﺘﯿﺎﻗﯽ ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺭ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻥ ﺍﻟﺒﺮﺯ، ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﯾﺮﯼ ﭼﻮﻥ ﻣﺠﺘﻬﺪﯼ ﺩﺍﺷﺖ، ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺭﺷﺘﻪ ﺭﯾﺎﺿﯽ ﻓﯿﺰﯾﮏ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺩﺍﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻓﻖﻫﺎﯼ ﭘﯿﺶ ﺭﻭﯾﺶ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺯﻫﺎﯼ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﺷﺪ، ﮐﻮﻟﻪﺑﺎﺭ ﺳﻔﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1949ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺑﺴﺖ ﻭ ﺭﺍﻫﯽ ﮐﺸﻮﺭﯼ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺮ ﺩﺍﺷﺖ ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻨﺪ. ﺍﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﮐﻠﻤﺒﯿﺎﯼ ﻧﯿﻮﯾﻮﺭﮎ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1954 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺘﺎﺩﺵ ﭼﺎﺭﻟﺰ ﺗﻮﻧﺰ ﻣﺪﺭﮎ ﺩﮐﺘﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﻓﻮﻕ ﺩﮐﺘﺮﺍ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺁﻧﺠﺎ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ. ﺩﮐﺘﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺣﯿﻦ ﺗﺤﺼﯿﻞ، ﺑﻪ ﮔﺮﻭﻩ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻻﺑﺮﺍﺗﻮﺭ ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺑﻞ ﺩﺭ ﻧﯿﻮﺟﺮﺳﯽ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ. ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺗﺌﻮﺩﻭﺭ ﻣﺎﯾﻤﻦ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1960 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻧﻈﺮﯼ ﻟﯿﺰﺭ ﺭﺍ ﻋﻤﻠﯽ ﮐﺮﺩ، ﺟﺮﻗﻪﻫﺎﯼ ﮐﺸﻒ ﻟﯿﺰﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻠﺐ ﮐﺮﺩ؛ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ ﺩﺳﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ . ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﺍﻭ ﺍﻧﻘﻼﺑﯽ ﺩﺭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﯼ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ، ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ، ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻟﯿﺰﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﻧﻘﻄﻪ ﻋﻄﻔﯽ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻓﻨﺎﻭﺭﯼﻫﺎﯼ ﻧﻮﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﻣﯽﺩﺍﻧﻨﺪ . ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ، ﺩﮐﺘﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﻟﯿﺰﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﭘﯿﻐﺎﻣﯽ ﺗﻠﻔﻨﯽ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﮐﺮﺩ ﻭ ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶ ﺍﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺑﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻟﯿﺰﺭ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﻋﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺍﯾﻨﺘﺮﻧﺘﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺷﺪ. ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1961 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺑﻪ ﻋﻀﻮﯾﺖ ﺍﻧﺴﺘﯿﺘﻮﯼ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻣﺎﺳﺎﭼﻮﺳﺖ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻧﯿﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻭ ﺩﺭ ﻟﯿﺰﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﻭ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯿﮏ ﺫﺭﻩﺍﯼ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ. ﺩﮐﺘﺮ ﺟﻮﺍﻥ ﺩﺭ 80 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺯﯼ ﺟﺎﯼ ﻣﮕﺎﻫﺮﺗﺰﻫﺎﯼ ﺭﺍﺩﯾﻮﯾﯽ ﺭﺍ ﮔﯿﮕﺎﻫﺮﺗﺰﻫﺎﯼ ﻟﯿﺰﺭﯼ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ . ﺍﻭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﻧﺴﻞ ﺟﺪﯾﺪ ﺗﺮﺍﺷﻪﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻮﺗﻮﻥﻫﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥﻫﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ. ﺍﮔﺮ ﺍﯾﻦ ﺍﻧﻘﻼﺏ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﯽ ﻋﻤﻠﯽ ﺷﻮﺩ ﺗﺤﻮﻟﯽ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﺩﺭ ﺳﺮﻋﺖ ﺗﺮﺍﺷﻪﻫﺎ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯽ ﻭ ﺭﺍﯾﺎﻧﻪﺍﯼ ﭘﺪﯾﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ. ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎﯼ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﯿﮏ، ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻼﺵﻫﺎﯼ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺟﺮﻗﻪﻫﺎﯼ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺩﻫﻪ 60 ﻭ 70 ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩﻫﺎﯼ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﻪ ﻭﻗﻮﻉ ﭘﯿﻮﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺩﺍﻭﺭﺍﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺟﺰﻭ 10 ﻧﺎﺑﻐﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ. ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ «ﺩﯾﻠﯽ ﺗﻠﮕﺮﺍﻑ » ﺍﻭ ﺩﺭ ﺭﺗﺒﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ ﻧﻮﺍﺑﻎ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻟﯿﺰﺭ ﮔﺎﺯﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺸﻔﺶ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﺑﯿﻦﺍﻟﻤﻠﻠﯽ ﺗﺤﺴﯿﻦ ﺑﻪ ﻋﻠﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺗﻌﻠﻖ ﮔﺮﻓﺖ، ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ ﺍﺯ ﺩﻭ ﮔﺎﺯ ﻫﻠﯿﻢ ﻭ ﻧﺌﻮﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻧﮕﯽ ﻗﺮﻣﺰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﯽﺧﻄﺮ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﺯ ﻟﯿﺰﺭ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﺶ ﯾﮏ ﻓﻮﺗﻮﻥ ﺑﻪ ﺫﺭﻩ ( ﺍﺗﻢ ﯾﺎ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﯾﺎ ﯾﻮﻥ ) ﻭ ﯾﮏ ﻓﻮﺗﻮﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻫﻢﻓﺮﮐﺎﻧﺴﻨﺪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻓﻮﺗﻮﻥﻫﺎ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﭘﯿﺪﺍ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﻭ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﺭﯾﮑﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﻓﻮﺗﻮﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ. ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎﯼ ﺍﻭﻟﯿﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻟﯿﺰﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﺑﻪ ﻭﻗﻮﻉ ﭘﯿﻮﺳﺖ. ﺍﯾﻦ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺍﺳﭙﮑﺘﺮﻭﺳﮑﻮﭘﯽ ﻟﯿﺰﺭﯼ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻗﯿﻖ، ﻧﺴﺒﯿﺖ ﻭ ﺍﯾﺰﻭﺗﺮﻭﭘﯽ ﺩﺭ ﻓﻀﺎ، ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﯼ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﻓﺮﮐﺎﻧﺴﯽ ﺩﻗﯿﻖ ﺩﺭ ﻃﯿﻒ ﻧﻮﺭﯼ ﻭ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﺳﺎﺧﺖ ﺳﺎﻋﺖﻫﺎﯼ ﺍﺗﻮﻣﯿﮏ ﻟﯿﺰﺭﯼ ﺍﺳﺖ. ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯼ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻨﻪ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﺖ ﺍﻧﺴﺘﯿﺘﻮ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻣﺎﺳﺎﭼﻮﺳﺖ ﯾﺎ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺍﻡ. ﺁﺭ. ﺗﯽ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﯿﺪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯿﺪ. ﮔﺮﭼﻪ ﭘﺮﻭﻓﺴﻮﺭ ﻋﻠﯽ ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﮐﺸﻮﺭﺵ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﺮ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺍﺳﺖ. ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﻧﺠﻤﻦ ﻧﻮﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﻣﺮﯾﮑﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺪﺍﻝ ﻓﺮﺩﺭﯾﮏ ﺍﯾﻮﺯ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺮ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﺁﺫﺭﯼ ﺍﻫﻞ ﺗﺒﺮﯾﺰ ﺩﺭﺧﺸﯿﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1993 ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺟﺎﯾﺰﻩ ﻋﻠﻤﯽ - ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺁﻟﺒﺮﺕ ﺍﻧﯿﺸﺘﯿﻦ ﺭﺍ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 2007 ﺭﺗﺒﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻤﯿﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺩﺍﺩ. ﺍﻭ ﺑﺎ ﺗﻮﺍﺿﻊ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭﺵ ﻣﻮﺝ ﻣﯽﺯﻧﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ : « ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﻪ ﮐﺲ ﺑﺎﺷﻢ. ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﯽ ﺑﺎﺷﻢ »