انواع دماسنج و طرز کار آنها

ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ، ﻭﺳﯿﻠﻪﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ . ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺩﻗﯿﻖ ﺩﻣﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ . ﺳﺎﺩﻩﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺭﺍﯾﺞﺗﺮﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ، ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎﯼ ﺟﯿﻮﻩﺍﯼ ﻭ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺎﺱ ﮐﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎ ﺑﺮ ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ ﻣﺎﯾﻌﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺩﻣﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎﯼ ﺟﯿﻮﻩﺍﯼ ﻭ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻣﺎﻫﺎﯾﯽ ﺍﻣﮑﺎﻥﭘﺬﯾﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪٔ ﺍﻧﺠﻤﺎﺩ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪٔ ﺟﻮﺵ ﻣﺎﯾﻊ ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎﯼ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺩﻣﺎﻫﺎﯼ +۷۸ ﺍﻟﯽ - ۱۶۵ ﺭﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺩﻣﺎﻫﺎﯼ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺎﯾﺪ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎﯼ ﺗﺮﻣﻮﮐﻮﭘﻠﯽ ﻭ ﺁﺫﺭﺳﻨﺞﻫﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩ . ﺩﯾﺪ ﮐﻠﯽ ﺩﻣﺎ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺍﺳﺎﺳﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﻮﺍ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎﻓﺖ ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﯼ ﺗﻮﺳﻂ ﺯﻣﯿﻦ ، ﺩﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺯﻣﯿﻦ ﺩﺍﺭﺍﯼ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺑﻪ ﻧﻮﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺒﺐ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺕ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺩﺭ ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻫﻮﺍ ﻣﯽﮔﺮﺩﺩ . ﺩﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﯿﺮﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎﺭﯾﺨﭽﻪ : ﮔﺎﻟﯿﻠﻬﻨﺨﺴﺘﯿﻦ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﻋﻠﻤﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۵۹۲ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﮐﺮﺩ ﻭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﯾﮏ ﺑﻄﺮﯼ ﺷﯿﺸﻪﺍﯼ ﮔﺮﺩﻥ ﺑﺎﺭﯾﮏ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺑﻄﺮﯼ ﺑﺎ ﺁﺏ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﺗﺎ ﻧﯿﻤﻪ ﭘﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﯾﮏ ﻇﺮﻑ ﻣﺤﺘﻮﯼ ﺁﺏ ﺭﻧﮕﯿﻨﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﻣﺎ ﻫﻮﺍﯼ ﻣﺤﺘﻮﯼ ﺑﻄﺮﯼ ﻣﻨﺒﺴﻂ ﯾﺎ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﻣﯽﺷﺪ ﻭ ﺳﺘﻮﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﻥ ﺑﻄﺮﯼ ﺑﺎﻻ ﯾﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽﺭﻓﺖ . ﻭﺳﯿﻠﻪ ﮔﺎﻟﯿﻠﻪ ﻣﻘﯿﺎﺳﯽ ﻭﺍﻗﻌﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺳﻨﺠﺶ ﺩﻣﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﻭﺳﯿﻠﻪ ﻭﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﺩﻣﺎ ﻧﻤﺎ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۶۳۱ﺭﯼ ﺗﻐﯿﯿﺮﺍﺗﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻣﺎﻧﮕﺎﺭ ﮔﺎﻟﯿﻠﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ . ﭘﯿﺸﻨﻬﺎﺩ ﻭﯼ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻄﺮﯼ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ ﮔﺎﻟﯿﻠﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻓﻘﻂ ﺳﺮﺩ ﻭ ﮔﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺍﻧﻘﺒﺎﺽ ﻭ ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ ﺁﺏ ﺛﺒﺖ ﻣﯽﺷﺪ . ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۶۳۵ ﺩﻭﮎ ﻓﺮﺩﯾﻨﺎﻟﻨﺪ ﺗﻮﺳﮑﺎﻧﯽ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﺩﻣﺎﺳﻨﺠﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﻟﮑﻞ ( ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻣﺎﯾﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﯼ ﺁﺏ ﯾﺦ ﻣﯽﺑﻨﺪﺩ . ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺳﺮ ﻟﻮﻟﻪ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﮑﻞ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺒﺨﯿﺮ ﺷﻮﺩ . ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۶۴۰ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺁﮐﺎﺩﻣﯽ ﻟﯿﻨﭽﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞﻫﺎﯼ ﺟﺪﯾﺪﯼ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺟﯿﻮﻩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺩﺳﺖ ﮐﻢ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﯼ ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺎﻻﯼ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻧﯿﻢ ﻗﺮﻥ ﻃﻮﻝ ﮐﺸﯿﺪ ﺗﺎ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﮑﺎﻣﻞ ﯾﺎﻓﺖ . ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺸﻒ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﮔﺎﺑﺮﯾﻞ ﺩﺍﻧﯿﻞ ﻓﺎﺭﻧﻬﺎﯾﺖ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻫﻠﻨﺪﯼ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﻫﻔﺪﻫﻢ ﻧﻮﻋﯽ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﮔﺎﺯﯼ ﻭ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺳﺎﺧﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﻗﺖ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﮐﻨﺪ . ﺍﻭ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ۱۷۱۴ ﻣﯿﻼﺩﯼ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺟﯿﻮﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﻃﺮﺍﺣﯽ ﻭ ﺑﺎ ﺿﺮﯾﺐ ﺩﻗﺖ ﺑﺎﻻﯾﯽ ﺑﺎ ﺷﯿﻮﻩﺍﯼ ﺧﺎﺹ ﺩﺭﺟﻪﺑﻨﺪﯼ ﻧﻤﻮﺩ . ﻓﺎﺭﻧﻬﺎﯾﺖ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۷۲۴ ﻣﯿﻼﺩﯼ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺳﺎﺧﺖ . ﺁﻧﺪﺭﺱ ﺳﯿﻠﯿﺴﯿﻮﺱ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺳﻮﺋﺪﯼ ﺑﻪ ﺳﺎﻝ ۱۷۲۳ ﺩﻣﺎﺳﻨﺞ ﺟﯿﻮﻩﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﺪ ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺴﺎﻭﯼ ﺗﻘﺴﯿﻢﺑﻨﺪﯼ ﻧﻤﻮﺩ . ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺩﻣﺎﯼ ﻫﻮﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﺵ ﺳﺎﻧﺘﯿﮕﺮﺍﺩ، ( ﺳﯿﻠﯿﺴﯿﻮﺱ ) ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﭘﺮﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺛﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮊﻭﻝ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽ ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎ ﻧﻮﻋﯽ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺍﺳﺖ ﺁﺯﻣﺎﯾﺶﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﯿﺪ . ﺍﻭ ﺑﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﯿﺮﯼ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﺩﻣﺎﯼ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺑﺎﻻ ﻭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﯾﮏ ﺁﺑﺸﺎﺭ ﺻﺪ ﻭ ﺩﻩ ﻣﺘﺮﯼ ﺭﻭﯼ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﭘﺘﺎﻧﺴﯿﻞ ﺁﺏ ﺑﻪ ﮔﺮﻣﺎ ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎﯼ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﯽ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺳﺎﻧﯿﺪ . ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺭﺳﯽﻫﺎ ﺍﻭ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺛﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ ﻓﻘﻂ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﺩ . ﭘﺲ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮊﻭﻝ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ ۱۸۴۳ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﻌﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺁﯾﺪ، ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﻌﯿﻨﯽ ﮔﺮﻣﺎ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺩﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﺴﺘﮕﯽ ﭼﯿﺰﯼ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﻣﯽﻧﺎﻣﯿﻢ . ﮊﻭﻝ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﺰﺭﮒ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺧﺎﻟﻖ ﻓﻨﺎﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻫﺮﮔﺎﻩ ( ﺍﻧﺮﮊﯼ ) ﻣﮑﺎﻧﯿﮑﯽ ﺻﺮﻑ ﺷﻮﺩ ﻫﻢ ﺍﺭﺯ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﺩﻗﯿﻘﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﯽﺁﯾﺪ . ﺍﯾﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺭﺍ ﮊﻭﻝ ﺑﺎ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺎﺳﺎً ﻣﺮﺩ ﻋﻤﻞ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻧﺪﮎ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﻓﻠﺴﻔﯽ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮ ﻣﺒﻨﺎﯼ ﺍﺳﺘﺪﻻﻟﻬﺎﯼ ﺫﻫﻨﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻞ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺛﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻨﮏ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﯾﺎﺕ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺑﮑﺎﺭﮔﯿﺮﯼ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺍﻧﺮﮊﯼ ﮔﺮﻣﺎﯾﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﯿﺮﻭﮔﺎﻫﻬﺎﯼ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺑﺮﻕ ، ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪﻫﺎﯼ ﻓﻮﻻﺩ ﺳﺎﺯﯼ، ﻧﯿﺮﻭﮔﺎﻫﻬﺎﯼ ﻫﺴﺘﻪﺍﯼ، ﻣﻮﺗﻮﺭ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﻏﻮﻝ ﭘﯿﮑﺮ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﭘﺪﯾﺪﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﻬﺎﺭ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﺑﮑﺎﺭ ﮔﯿﺮﺩ . ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺩﻣﺎ ﺳﻨﺞ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﻟﺤﺮﺍﺭﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎ ﻭ ﮔﺮﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯿﺪﻫﺪ، ﺍﯾﻦ ﻟﻔﻆ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﻓﺎﺭﺳﯽ ﻣﺴﺘﻌﻤﻞ ﺍﺳﺖ ﻟﯿﮑﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺰﺀ ﺯﺑﺎﻥ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻧﻈﺎﻡ ) . ﻣﺎﺧﻮﺫ ﺍﺯ ﺗﺮﻣﻮﺱ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﮔﺮﻣﺎ ﻭ ﻣﺘﺮﻭﻥ ﺑﻤﻌﻨﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﻮﻧﺎﻧﯽ ﻭ ﺁﻟﺘﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺁﻥ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﮔﺮﻣﺎ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﯿﺮﯼ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻟﻮﻟﻪ ﺷﯿﺸﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺁﻥ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺁﻥ ﻣﺨﺰﻧﯽ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺟﯿﻮﻩ ﯾﺎ ﺍﻟﮑﻞ ﺗﻌﺒﯿﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺪﺭﺝ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁﻥ ، ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮﻫﺎﯼ ﺟﯿﻮﻩ ﺍﯼ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻇﺮﻑ ﺑﺨﺎﺭ ﺁﺑﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﻮﺵ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺭﯾﺎ ) ﻗﺮﺍﺭ ﻣﯿﺪﻫﻨﺪ، ﺟﯿﻮﻩ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺧﺎﺻﯿﺖ ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺩﺭ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎﻻ ﻣﯿﺮﻭﺩ ﻭﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺁﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺪﺩ ۱۰۰ ﻋﻼﻣﺖ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺳﭙﺲ ﻣﺨﺰﻥ ﺟﯿﻮﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺮﺩﻩ ﯾﺦ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﮔﺪﺍﺯ ﻣﯽ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺟﯿﻮﻩ ﺍﺯ ﻟﻮﻟﻪ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﯼ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ، ﻧﻘﻄﻪ ﺻﻔﺮ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﻟﺤﺮﺍﺭﻩ ﻓﺮﺽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻧﺠﻤﺎﺩ ﺁﺏ ﯾﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﺫﻭﺏ ﯾﺦ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺩﻭ ﺭﻗﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻋﻼﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭﯼ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻗﺴﻤﺖ ﺭﺍ ﯾﮏ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﺎﻣﻨﺪ . ﻭ ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮﻫﺎ ﮐﻪ ﺑﺼﺪ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮﺍﺩ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ . ﭼﻪ ﻏﯿﺮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻨﺪﯼ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻧﯿﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﻤﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﺭﺋﻮﻣﻮﺭ ﻭ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﻓﺎﺭﻧﻬﺎﯾﺖ . ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﺭﺋﻮﻣﻮﺭ – ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻣﺎﺳﻨﺞ ﻧﻘﻄﻪ ﯾﺦ ﯾﺎ ﺻﻔﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﯽ ﻧﻘﻄﻪ ﻏﻠﯿﺎﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﮔﺮﻣﺎﺳﻨﺞ ۸۰ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﯼ ﺩﺭ ﮔﺮﻣﺎﺳﻨﺞ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻧﺠﻤﺎﺩ ﺁﺏ ﯾﺎ ﺫﻭﺏ ﯾﺦ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ ﻏﻠﯿﺎﻥ ﺁﺏ ﺭﺍ ۸۰ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﻟﻨﺘﯿﺠﻪ ۸۰ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﺭﺋﻮﻣﻮﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎ ﺻﺪ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺮﻣﺘﺮ ﺳﺎﻧﺘﯿﮕﺮﺍﺩﻣﯿﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﮐﺎﺭﯼ ﺩﻣﺎ ﺳﻨﺞ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮﻫﺎﯼ ﺟﯿﻮﻩ ﺍﯼ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﺮﻣﺎﻫﺎﯼ ﮐﻤﺘﺮﺍﺯ ۳۵ ﺩﺭﺟﻪ ﺯﯾﺮ ﺻﻔﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﯿﺮﯼ ﮐﺮﺩ ﺯﯾﺮﺍ ﺟﯿﻮﻩ ﺩﺭ ۳۹ – ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮﺍﺩ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯿﺸﻮﺩ . ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﯿﺮﯼ ﺳﺮﻣﺎﻫﺎﯼ ﺷﺪﯾﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮﻫﺎﯼ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﻟﮑﻞ ﺩﺭ ۱۲۰ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮﺍﺩ ﻣﺎﯾﻊ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑﺲ ﺩﺭ ۷۸ ﺩﺭﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﮔﺮﺍﺩ ﺑﺠﻮﺵ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﯼ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﻣﺎﮔﺰﯾﻤﺎ ﻭ ﻣﻨﯿﻤﺎ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺮﮐﺐ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻟﮑﻞ ﻭ ﺟﯿﻮﻩ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ ﺍﯾﻦ ﻧﻮﻉ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﻟﺤﺮﺍﺭﻩ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﻣﻌﯿﻨﯽ ﻣﺜﻼ ﯾﮏ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﯾﮏ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﺍﻟﺤﺮﺍﺭﻩ ﺍﻟﮑﻠﯽ ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺟﺎﯼ ﺯﯾﺎﺩ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﺳﺎﻗﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻭ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺧﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ ﺧﻤﯿﺪﻩ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ « ﺍﯾﻮ »ﯼ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﯿﻮﻩ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺍﻟﮑﻞ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ : ﯾﮏ ﻗﺴﻤﺖ ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﻟﻮﻟﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻻﯼ ﺁﻥ ﺣﺒﺎﺏ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺯ ﻫﻮﺍﺳﺖ ﮐﻤﯽ ﺍﻟﮑﻞ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ﺁﻥ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﻣﺨﺰﻥ ﺍﻟﮑﻞ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺑﺎﻻﯼ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺟﯿﻮﻩ ﺩﻭﺳﻮﺯﻥ ﻓﻮﻻﺩﯼ ﻣﻮﺳﻮﻡ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻗﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻃﺮﺯ ﻋﻤﻞ ﻃﺮﺯ ﻋﻤﻞ – ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻮﺍ ﮔﺮﻡ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺍﻟﮑﻞ ﻣﺨﺰﻥ ﻭﺳﻄﯽ ﻣﻨﺒﺴﻂ ﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺟﯿﻮﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﺎﺧﻪ ﭼﭗ ﺑﻄﺮﻑ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻣﯿﺮﺍﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺟﯿﻮﻩ ﺩﺭ ﺷﺎﺧﻪ ﺩﻭﻣﯽ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﺍﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ . ﻭﻗﺘﯽ ﻫﻮﺍ ﺳﺮﺩ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺍﻟﮑﻞ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﺠﺎﯼ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻟﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮑﻨﺎﺭ ﻟﻮﻟﻪ ﻣﯽ ﭼﺴﺒﺪ ﻭ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺁﯾﺪ . ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺟﯿﻮﻩ ﺩﺭ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻭ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻫﻮﺍ ﮔﺮﻡ ﺷﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﻟﻮﻟﻪ ﻣﯽ ﭼﺴﺒﺪ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﻣﻌﯿﻨﯽ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ . ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻃﺮﻑ ﭼﭗ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯿﺪﻫﺪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﺟﯿﻮﻩ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﻗﻊ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻣﯿﮑﻨﺪ . ﻣﺜﻼ ﺩﺭ ﺣﺪﺍﻋﻼﯼ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ۵ / ۲۱ + ﻭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺁﻥ ۵ / ۱۰ – ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﺎﺯﺩﯾﺪ ۱۲ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻫﻨﯽ ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺟﯿﻮﻩ ﺍﺯ ﯾﮏ ﺁﻫﻦ ﺭﺑﺎﯼ ﻧﻌﻠﯽ ﺷﮑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ . ﻣﻨﺒﻊ ：davar2015.rzb.ir